Hoe het begon

Samen met mijn vriendinnen en collega-fotografen Birgitt Surma en Anouck Madelyn besloten we een styled shoot te organiseren op onze eigen manier. Geen opdrachtgever, geen verwachtingen van buitenaf. Puur wij drieën, een idee, en de vrijheid om het volledig zelf in te vullen.

Mallorca werd het decor. Drie dagen, drie shoots, drie sets aan locaties. Dit is het verhaal van dag één.

Zo’n shoot organiseer je niet even tussendoor. We zochten modellen die pasten bij wat we voor ogen hadden, en vonden die in het Belgische koppel Deborah en Jelle, en in Yara, een model uit Mallorca zelf. Juwelenontwerpster Elke van Herck zorgde voor de oorbellen. De jurken en outfits kwamen van Luv Bridal en Sikkema. En, last but not least: haarstylist en visagiste Carolien van Salon Ferm reisde mee om alles ter plekke te verzorgen.

Ik ben altijd een goede slaper, zo iemand die haar boek neerlegt, omdraait en vertrokken is naar dromenland. Maar in Mallorca heb ik toch wat slaaptekort opgebouwd, want mijn hoofd zat bomvol ideeën. Ik houd van nieuwe dingen proberen, van de adrenaline die vrijkomt als je iets nieuws doet.

Drie locaties, één grote les

We hadden vooraf drie locaties uitgekozen bij Cala Pi: een rots midden in het water, een stuk strand, en een ruige klif vlakbij het huis waar we logeerden.

De rots in het water had ons bij het verkennen direct geraakt. Het licht viel er warm en zacht op, we waren alledrie direct enthousiast. Maar tijdens de shoot viel het licht nét even anders. Nog altijd mooi, maar iets koeler, iets minder dromerig dan verwacht.

Op een trouwdag is elk moment “once in a lifetime”. Je bent er als fotograaf om te bewaren wat er is, er is niet altijd de ruimte om te experimenteren, of om te wachten tot het licht beter wordt. Maar bij een styled shoot heb je die ruimte wél. We konden wachten, herproberen, een andere hoek kiezen. En als het toch niet werkt? Dan ga je gewoon naar de volgende locatie.

Dus dat hebben we ook gedaan. Een shoot op het strand stond aanvankelijk niet eens op het programma, maar het leverde de meest speelse beelden van de dag op. Deborah en Jelle gingen overal in mee. Ze liepen door het water, klommen op rotsen, lieten zich volledig meevoeren in wat er spontaan ontstond. Geen poseren, geen “blijf even zo staan”. Gewoon bewegen, reageren, zijn.

Precies dat “ja”-gevoel maakt het verschil. Niet alleen bij een styled shoot, ook op een trouwdag. De koppels waarbij de mooiste beelden ontstaan, zijn niet de koppels die het beste poseren. Het zijn de koppels die denken “sorry, wát vraag je van ons?”; maar het dan wel gewoon doen.

Alles voor de foto, toch?

De laatste locatie was mijn favoriet van de dag. Een ruige klif onderaan een steile rots, om er te geraken moesten we letterlijk klimmen en klauteren. Spullen sjouwen, elkaar helpen over de rotsen, lachen om onze eigen avontuurlijkheid/gestoordheid. “Alles voor de foto”, toch?

Eenmaal beneden stonden we voor een decor dat ik niet snel meer ga vergeten. Oranje stenen, ruige textuur, de zee vlakbij, een zonsopgang op de achtergrond. Het had iets krachtigs en tegelijk iets tijdloos.

De beelden die me achteraf het meest raken, zijn altijd de meest echte beelden. Niet de meest perfecte. Niet de meest geplande. Maar de meest authentieke. Momenten waarop even niet geposeerd wordt, waarop iets onverwachts gebeurt, waarop net iets anders was dan anders.

Zeg maar waar, ik ga mee.

Dromen jullie van een loveshoot of huwelijksreportage op een plek die echt van jullie is? Niet de standaard locatie op tien minuten rijden van het gemeentehuis, maar een plek waar je voor moet reizen. Een elopement in het buitenland, een verlovingsshoot op een klif, een trouwdag op een Spaans eiland; ik reis graag mee. Geen gestileerde plaatjes waarbij alles perfect in scene gezet werd, maar beelden die tonen hoe de plek echt aanvoelt. Ruw, mooi, van jullie.

Als dat is wat jullie zoeken, dan kan ik niet wachten om jullie verhaal te horen. Plan een vrijblijvend kennismakingsgesprek via de contactpagina, of stuur me gewoon een berichtje op Instagram.

Liefs,

Geertje